Aralık ayının son haftası bizim toplumun bilinçli kesimi için hep üzücü matem havasında geçer.

Büyük bir huşu ve sükunet içinde şehitlerimizi anıp, ruhları şad olsun diye mevlitler okuturuz ve bağışlarız. Huzur ve rahat içinde uyumaları için dualarımızı hiç eksik etmeyiz.

İki gündür devam eden, bu yılki dini ritüeller ve anma merasimleri, yine insanımızın yoğun ilgisiyle gerçekleşmekte.

***

Toplumun bir azınlık ve şuursuz kısmı ise tam da bu günlere denk gelen Hristiyan bayramını kutlamayı tercih ediyor. İnanılması güç bir durum!

Birileri ismi ve dini için şehit olurken, başkaları ise günümüzde gönüllü şekilde etnik ve dinsel aidatını pazarlamakta...

Dünkü gün sanal alemde paylaşılan videolar ve fotoğraflar yine bizim kepazelik ve rezilliklerimizle dopdoluydu.

Bir kültür ocağında, bizim bilinçsiz Türk kardeşlerimiz, aldıkları alkolün etkisiyle, çal oynasın gerdan kıvırıyorlardı.

Kardeşim, sen bir Hristiyan değilsin ki?

Neden kendi yüce ulusunu ve dinini bunca ucuza satmaktasın?

Yeni Yıl gecesini kutlamayı çoğumuz severiz; ama Koleda kesinlikle bizim bir bayramımız olamaz...

***

Son yıllarda başka dikkat çeken bir husus ise, bu tür organizasyonların fazlasıyla siyasallaşmasıdır.

Birileri bu tür anma törenlerinde tamamen siyasi rant peşinde koştururken; kendilerinden saymadıklarını, kendileri gibi düşünmeyenleri, bu tür merasimlerde ne ismini ne de cismini anmaktalar. Bir çok gerçek kahramanımızın ne kabri ziyaret ediliyor, ne de ruhlarına bir dua ediliyor...

Bu tür pompoz gösterişler, bizim topluma neyi kazandırmakta veya neyi kaybettirmekte?

İlk anma törenlerine giden yüzbinlerce bağrı yanık kardeşimiz şimdi neredeler?

Dün önüme bir derneğin anma tören haberi düştü. Üşenmeden saydım, tam 39 kişinin ismi ve unvanı yazılıydı protokol listesinde...

Ne gerek var bütün bunlara? Kime ne senin protokol listenden...