Kim Deli, Kim Normal
Sabri CON
Bizde, kendisiyle konuşanlara deli denir, ya kulaklık takmış, yolda hızlı hızlı yürürken konuşanlar da delinin delisi mi acaba?
Dünya acayip bir hal oldu. Akıllı teknoloji ile deliye dönüyoruz kimi zamanlar. Birilerini akıllıca çok seversin, “deli gibi seviyor” derler. Çok çalışırsın, “deli gibi çalışıyor” derler.
Kim akıllı kim deli, var git anla!
Aslında herkes herkesle konuşabilir, akıl bilgi, soru cevap alabilir, verebilir, bunda şaşılacak bir şey yok.
Normaldir. Bana göre daha da normali, bazı insanların kendileriyle konuşmaları gereğidir.
Her insan, kendisiyle baş başa kaldığında duru kafa ile düşünmeli, kendisine sorular sormalı, cevaplar almalıdır.
Ben neyim? Kimim? Ne yapıyorum? Yaptıklarım doğru mu?
Kendim için doğru olanlar başkası için – vatan millet için doğru mu değil mi?
Seviliyor muyum, nefret mi ediliyorum? Neden seviliyorum, neden nefret ediliyorum?
Çevreme yararım ne, zararım ne? Yaptıklarımda haklı mıyım? Sorular, sorular!
Akıllı insan, kendisiyle konuşmalı, sorular sormalı, cevaplar almalı ve sonunda vicdanının sesi ile kendini değerlendirmelidir. Bilhassa “yüksek” bir yerlerde oturuyorsa hırsızlığın, yolsuzluğun, haksızlığın, adaletsizliğin, sahtekârlığın, dolandırıcılığın, şakşakçılığın, cehaletin, cinayetin, suçsuzu suçlamanın yanlış olduğunu anlamalı ve kendi iradesiyle doğru yolu bulmalı.
Kendisiyle, bu şekilde konuşabilene ve dürüstlüğün ne olduğunu anlayabilene ben deli demem, normal ve zeki insan derim.
