Bugün kitap sevenlerin günüymüş.
Sabri CON
Okumak, Okumamak…
Şimdi kafam takıldı bu soruya. Okumalı mı, okumamalı mı?
Tabi, okuyacaksın, öğreneceksin, büyük adam olacaksın!
Çocukluğumuzda hep bu sözü kaktılar kafamıza: “Oku, baban gibi, eşek olma!” dediler.
Ben, hep okuma taraftarıydım. Herkesin de okuyup adam olmasını istedim. Okuyup öğrenmek iyi bir şey. Ama, fakat, lakin…
Son yıllarda okumanın da sağlığa zararlı olduğunu anladım.
Okuma! Keyfine bak, diye bağırasım geliyor.
Okumayanları kıskanır hale geldim nedense.
Okumuyorsun, televizyon izlemiyorsun, hiçbir şey öğrenmiyorsun ve paşalar gibi rahat oluyorsun.
Birileri çalmış, birileri kesmiş, birileri öldürmüş, birileri intihar etmiş, birileri ormanları yakmış, birileri çocuğuna ekmek getirememiş, birileri dolandırmış…
Bunları bilmemek, öğrenmemek ne kadar da rahat verici, değil mi?
İşte bu yüzden kendimle kavgalıyım.
Okuma diyorum, söz dinlemiyor yürek.
Öyleyse oku ve yan, yüreğim.
Okuduklarına, öğrendiklerine can mı dayanır?
Ülke nereye gidiyor?
Her taraf sahtekarlık, yolsuzluk kaynıyor.
Koca şeytanın bile kırk yıl düşünse aklına gelmeyecek çok acı, çok yürek yakıcı haberler okuyoruz, öğreniyoruz.
Zamanla çok okuyanlar kıskanılıyordu, şimdi ben hiç okumayıp hiçbir şey öğrenmeyenleri, dolayısıyla ülkede olup bitenlerden haberi olmayanların, yürek eritmeyip rahat nefes almalarını kıskanıyorum.
Biz ne zaman iyi haberlerle uyanacağız, yüzümüz ne zaman gülecek, bu dünyaya insanca yaşamak içim geldiğimizi ne zaman anlayacağız, Allah’ım?
