Çöp dersi ve ikinci evlilikler
Mehmet ALEV
Okullardaki ders programları giderek değişiyor. Yakın zamanlarda bir “Çöp dersi” uygulamasına geçilirse, yahu, bu çöp dersi de ne oluyormuş, deyip hiç şaşmayalım.
Sadece bizde değil, dünyanın dört bir tarafında milyonlarca ton çöp, denizlere, okyanuslara aktarılıyor.
Sonra? Sonra mı? Bu tonlarca binbir çeşit çöp sularla buharlaşıp rahatça zehri içimize çekiyoruz.
Arkası, doktor kapıları, adını dahi duymadığımız hastalıklar…
Haber programlarında kulaklarınızı delmiştir: “Sofya çöp altında”, “Burgaz kenti yığın yığın çöplerle boğuşuyor”…
Sadece bu iki şehirde, çöp sorunu var, dersek, kendi kendimizi aldatmış oluruz.
Hangi köyde, hangi şehirde yığın yığın çöp tepeleri yoktur?
İşlek yol boylarında iki yana bir göz atmış olsanız, neler neler görmezsiniz!
Çöp adı altında her çeşit plastik ve cam şişeler, koltuklar, divan parçaları, döşek yorgan artıkları, radyo, televizyon parçaları, boy aynaları…
Biraz soluk almak için parklara kim çıkmaz. Sakın yerlere bakmayınız, gözleriniz hep ağaçlarda, havadaki bulutlarda olsun.
Çünkü yerler sigara artıkları, çikolata veya silgi kağıtları ile döşelidir.
Bunları fırlatan kimse yanı başındaki çöp kutusunu görmez. Ona, bunu kimse öğretmemiştir!
Hadi, sigara atıklarını bir yana koyalım. Şu, yol altı, yol üstü dediğimiz yerlerde koltuk, divan, döşek, yorgan gibi atıkların ne işi var?
Birkaç hafta önce eski bir arkadaşımı gördüğümde her şey apaçık ortaya çıkıverdi. Daha gençlik yıllarımızda, bu dostumla her şeyi olduğu gibi paylaşır, aramızda gizli kapaklı bir şeyimiz yoktu. Oradan buradan derken, arkadaşım ikinci evlilik yaptığından da söz etti.
Eşi: “Ulan, adam, sen kaç paralık erkeksin? Sen beni eski eşinle yuvarlandığınız yatakta mı yatıracaksın, kirden boyası görünmeyen divanda mı oturtacaksın"? ” demesin mi.
Diyelim ki, bunları yuttuk, hanım hanımcık: “Tuvalet oturaklarını, aynaları da ortadan kaldır”, demesin mi.
Öyle ki, ikinci evliliklere çok dikkat edilmeli.
Yol altı, yol üstü ve çöp tepelerinde ev eşyaları görünce de şaşmamalıyız. Ortalıkta her şey apaçık kanıtlıyor.
Okullarda “çöp dersi” uygulamasına geç bile kaldık.
Yılda bir günceğiz, “çöp temizleme günü” olarak ilan etmek iş bitirmiyor.
Bu gidişatla günde bir saatimizi bu göreve ayırmalıyız.
