Üstüme üstüme gelir, Uludağ'ın heybeti
Dr. Nejla ALAGÖZ
En güzel aylardaydık, umuda yelken
açtığımız bilmem kaçıncı bahardı,
annemin doğduğu aydı hem de.
Daha geçenlerde Ayşe Kulin’le anmıştık
Orhan Kemal’in Bursa hapishanesindeki
Nazım Hikmetli günlerini.
İnsana dair her duyguyu özümseyen,
bir avuç insandık işte,
yetiştik her birimiz o güzel sohbete,
bir Haziran gününde.
Gecenin karanlığından daha karanlık,
havanın nemi ve sıcaklığı da değil,
üstüme üstüme gelir,
Uludağ’ın heybeti bir de.
Hani yaz gelip serinleyecektik denizlerde?
Hani üzümleri toplayacaktık şarap mevsiminde,
şarkılar söyleyecektik dost meclisinde,
kaygısız, tasasız insan yüzlerini,
resmedecektik bir de cümle âleme?
Umuda yelken açtığımız mevsimde,
ziyan oluyor günler ve karanlık geceler.
Herkes çekilmiş birer birer ıssız köşesine,
kıyamet ha koptu kopacak dercesine yüreğinde.
Yitik duygulara hayret ve insana hasret,
Haziran’da nedir, bu sanki kış kıyamet?
Gayret et yine de, gayret et!
Bitmesin içimizde baharlar, umudunu besle!
Güneşle el sallayalım, aydınlık günlerimize.
