Babaların sessiz kahramanlığı
ÇALIKUŞU
*Bir toplumun hafızasında anneler merhametin, babalar ise sorumluluğu.
Bir insanın hayatında bazı kelimeler vardır ki yalnızca bir kişiyi değil, bir dünyayı anlatır.
"Baba" da onlardan biridir.
Baba; sadece evlat sahibi olan kişi değildir. Bir yükü sessizce omuzlayan, fırtınayı önce kendi göğsünde karşılayan, evlatlarının korkularını kendi korkularının önüne koyabilen insandır.
Belki bu yüzden babalar hakkında az konuşulur. Çünkü onların sevgisi çoğu zaman sözcüklerden değil, fedakârlıklardan okunur. Bir ömrün yorgunluğu, bir çift nasırlı elde; bir ailenin hikâyesi, suskun bir bakışta saklıdır.
Bugün hayatta olan babalara bakıyorum...
Ömürlerinin en güzel yıllarını çocuklarına adayan, bazen kendi hayallerinden vazgeçerek evlatlarının hayallerine yol açan adamlara...
Bugün genç babalara bakıyorum...
Dünyanın hızla değiştiği bir çağda, çocuklarına yalnızca ekmek değil; ahlak, vicdan ve karakter bırakmaya çalışan insanlara...
Bugün göç edip giden babaları düşünüyorum...
Aramızdan ayrılmış olsalar da hayatımızdan çıkmayanları...
Bir nasihatte, bir hatırada, bir yürüyüşte, aynadaki bir bakışta yaşamaya devam edenleri...
İnsan yaş aldıkça şunu daha iyi anlıyor: Baba, yalnızca yanında olduğu zaman değil, yokluğunda da hayatı şekillendiren bir varlıktır; çünkü bazı insanlar öldükten sonra toprağa karışır; bazıları ise çocuklarının karakterine...
Bugün mezarları başında dua ettiğimiz babalar da, evlatlarının sesini duymayı bekleyen babalar da, ilk kez baba olmanın heyecanını yaşayan genç adamlar da aynı hürmeti hak ediyor.
Hayatın bütün yüklerini omuzlarında taşıyıp bunu çoğu zaman görev sayan, karşılığında fazla bir şey beklemeyen tüm babaların Babalar Günü kutlu olsun!
Hayatta olanlara sağlık ve huzur, aramızdan ayrılanlara rahmet, onların emanetlerini taşıyan evlatlara ise vefa diliyorum; çünkü bir toplumun hafızasında anneler merhametin, babalar ise sorumluluğun adıdır.
İnsan, hangi yaşa gelirse gelsin, bir yanıyla hep babasının evladıdır.
