Aşk, kıyısı olmayan bir denizdir
ÇALIKUŞU
"Azîm bir denizdir ki, kıyısı olmaz aşkın..."
Aşk; sınırları çizilebilen bir duygu değil, içine girildiğinde insanı kendinden bile uzaklaştıran, sonu görünmeyen bir ummandır.
İnsan, hayatı boyunca pek çok denizin kıyısına varabilir. Oysa aşkın kıyısı yoktur. Ne başlangıcı tam olarak bellidir ne de bittiği an kesin olarak anlaşılır. Bir bakışta filizlenir, bazen de bir ömür boyunca gönülden silinmez.
Aşkın en çetin tarafı, umudu ve korkuyu aynı yürekte yaşatmasıdır. Bir damla umut, insanı hayata bağlamaya yeter; geriye kalan enginlik ise kaybetme, kavuşamama, incitme ve incinme endişeleriyle doludur. Aşkın değeri de biraz bu cesaret sınavında gizlidir. Korkularına rağmen sevebilen insan, sevginin hakikatine bir adım daha yaklaşır.
Tarih boyunca nice gönüller bu denize dalmış, kimi inci bulmuş, kimi fırtınalara yakalanmıştır. Hiçbir gerçek âşık ise gönlünü inkâr ederek huzur bulamamıştır. Aşk, acısıyla da insanı olgunlaştıran en büyük yolculuktur.
Belki de aşkı yalnızca iki insan arasındaki bir bağ olarak görmek eksik kalır. İnsanın Rabbine, vatanına, annesine, evladına ve hakikate duyduğu bağlılık da aşkın farklı tezahürleridir. Gerçek aşk, insanı küçültmez; yüceltir. Tüketmez; olgunlaştırır.
Sonuç olarak aşk, kıyısı olmayan bir denizdir. O denize giren, artık eski insan değildir. Kimi zaman eksilerek, kimi zaman derinleşerek yoluna devam eder. Gönlüne o denizden bir damla düşen kişi ise hayatın sıradan kıyılarına kolay kolay dönemez...
