Bu satırları yazma nedenim önümüzdeki günlerde Balgöç'ün kongresi, yani seçimleri var. Yukarıda verilen bilgilere göre, Bursa'nın hemen hemen iki kişisinden birinin balkan kökenli olması potansiyelinin değerlendirilip değerlendirilmediği konusunda herkesi düşünmeye davet ediyorum. Bürokrasi, yerel siyaset ve genel siyaset içerisinde bir ilin yarısını oluşturan kültürel ve töre yönünden yüzde yüz Türk kokan, bu insanların niçin Bursa yönetimlerinde aktif olmadığı, olanlar olsa bile tek tük olduğunu gündemde tutmak için yazdım. Yüzde ellisi aynı kültürle yoğunlaşan, Bursa'da tüm Balkan göçmenlerini Bursa siyasetinde aktif olmaya, yönetime talip olmaya, hatta ilimiz Bursa'nın gelişiminde karar verici olmaya neden talip olmuyorlar? Bunun cevabı en azından, kendilerine vermeye davet ediyorum. Gücünüzün farkında mısınız? Tabii ki, bu yazım ülke içerisindeki göçler sonucu oluşan hemşeri gruplarına rakip anlamında veya ayrıştırma anlamında söylemiyorum. Bu nedenle Balkan göçmenlerinin bağlı bulduğu derneklerin özellikle çok güçlü, çok bilimsel, çok vizyon ve büyük bir misyona sahip olarak görev yapmaları zorunluluğu vardır. Tüm bu insanlara soruyorum. Gerçekten bu kadar büyük potansiyeli olan sizler, Bursa'da sözünüz geçiyor mu? Bursa için hangi taşın altına elinizi koydunuz? Yönetimlerde niçin yoksunuz? Ya da sahi, sizin Bursa'ya borcunuz yok mu?
Bu pasif sosyoloji, atalarımızın kemiklerini oradaki mezarlıklarda sızlatmaya devam etmemeli. Bu ülkeye borcumuz var.

Ali YAZIR

İlçe merkezindeki lisede müdür yardımcısı olarak görev yapan Mehmed Sali, geçenlerde AA muhabirine yaptığı açıklamada, bölge halkının, Türkçeye genel olarak büyük ilgi duyduğunu, velilerin her sene çocuklarına Türkçe derslerini seçtirdiklerini söyledi. Mehmed Sali: 'Okulumuzda devletin eğitim müfredatı doğrultusunda resmi dil Bulgarca. Seçmeli ana dil olarak Türkçe, ayrıca İngilizce dersleri veriliyor. Bu yıl okulumuzda 492 öğrenci var. Her yıl 60'a yakın liseli mezun oluyor.'

Prof. Dr. Fahriye Ağca, Kırcaali doğumlu ve Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden mezun. Uzun yıllardır Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görevini sürdürmekte.

Aynı zamanda sivil toplum kuruluşlarında da aktif görevler üstlenmiş birisi. Bir dönem Türkiye Kardiyoloji Derneği Yönetim Kurulu Başkanlığı yaptı, halen bu derneğin yönetiminde çalışmakta. Camiamızın en büyük STK'sı olan Balgöç Derneği'nde de Genel Başkan Yardımcısı olarak, bizim topluma gönüllü hizmet etmeye devam ediyor.

Misyon Gazetesi yönetimi ve binlerce okuyucumuz adına, Sayın Prof. Dr. Fahriye Vatansever Ağca'yı tebrik eder ve üstlendiği görevlerinde daha büyük başarılar dileriz.

Bu özel gün, ülkemiz için fedakarlık yapan, vatan uğruna canlarını ortaya koyan ve savaş meydanlarında yaralanarak gazilik unvanına layık görülen kahramanların onurlandırıldığı bir gün olarak kutlanır.

Gaziler Günü, Türk ulusunun gazilerine olan minnet ve saygısının bir göstergesidir ve bu özel gün, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş sürecindeki büyük zaferlerden biri olan Sakarya Meydan Muharebesi'ne dayanmaktadır.

19 Eylül, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde büyük bir öneme sahiptir. Sakarya Meydan Muharebesi'nin kazanılmasının hemen ardından, 13 Eylül 1921 tarihinde zafer ilan edilmiştir. Bu zaferin ardından, Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) tarafından Mustafa Kemal Atatürk'e "Gazi" unvanı ve "Mareşal" rütbesi verilmiştir. Bu önemli gelişmenin bir sembolü olarak, 19 Eylül günü Gaziler Günü olarak belirlenmiştir.

Bir de, neredeyse unutulmaya yüz tutmuş Bulgaristan'daki Türk toplumunun gazi kahramanları vardır.

Bunların çoğu günümüzde ana vatan topraklarında özgürce yaşamlarını sürdürmekte.

Gaziler Günü vesilesiyle, Belene kahramanlarımızdan biri olan, ünlü yazarımız Mehmet Türker, gazetemize gönderdiği bir fotoğrafın altına şu birkaç cümleyi yazmış:

"Beş yüzün üzerinde, gerçek manada kahramanımız, 1984-89 yıllarında, Bulgaristan'da Türklere uygulanan soykırım esnasında, Belene Temerküz Kampı'nda ölüm-kalım savaşı verdi.

Bunların bir kısmı, 1989 yılında, ana vatanımız Türkiye Cumhuriyeti'ne göç etmeye mecbur kaldılar, memleketimiz olarak bildiğimiz devlet tarafından resmen kovuldular.

Bu fotoğrafı, aynı yılın sonlarında, gazilerimizin bir kısmının Anıtkabir'e düzenledikleri gezi esnasında bizzat kendim çektim.

Bir de kısaca şunu belirtmek istiyorum. Ne yazık ki, bizim şehitlerimiz ve gazilerimiz ne Türkiye'de, ne de Bulgaristan'da gereken itibarı görmediler.

Başbuğu Alpaslan Türkeş'in anlamlı vecizesi: "Kahramanlar bedel ödemede ön sırada, ödüllendirmede en son sıradadırlar" sözleri bizde de ispatlanmış oldu.

Osmanlı ve modern mimari çizgiler ile harmanlanmış bina projesi, Bursa'nın en önde gelen mimarlarından birisi sayılan Mitat Kırayoğlu tarafından hazırlandı, kendisi de aslen Cebelli olan hemşehrimiz tipik bir ahde vefa örneği sergileyip ortaya muhteşem güzellikte bir eser çıkarmaya muvaffak olmuş.

Beş dönüm geniş bir alan içinde yer alacak yeni dernek binası, Cebellilerin en yoğun olarak yaşadığı bölgelerden biri olan Görükle Göçmen Konutları'nın merkezinde yapılmakta.

Dernek Başkanı Op.Dr. Gürçay Cem, inşası yeni başlayan merkez hakkında bizlere şunları anlattı:

TR 03 0006 2000 3130 0006 2938 20

Yeni inşaat alanının gezdik ve gördük, mimari projenin ayrıntılarını öğrendikten sonra, en önemli Balkan kökenli göçmen sivil toplum kuruluşlarımızdan birisi olan Cebel Derneği'ne daha büyük başarılar diler ve bu harika tesisi bir an önce Cebellilerin hizmetine sunmalarını temenni ediyoruz!

Mesut Çağlar

Bize gelince, Türk Olimpiyat Takımı'nın kıyafetlerini fazlasıyla tartıştık. Bir taraftan da Filenin Sultanları hiç olmaması gereken bir şekilde gündemin merceğine oturdu. Bu türden gündemlerin hiçbirisi açıkçası beni motive etmiyor.

İster istemez, bu tablo 36 yıl öncesine, Naim'in Seul'deki başarısına götürdü. Başlangıcı hiç de öyle dikkat çekici türden olmayan bir yolculuğa. Mükemmel olmayan ekipmanlar, çok çekici olmayan bir spor dalı, örnek alabileceği bir rol modelinin olmadığı küçük bir kasaba.

Böyle bir yerden rekorları alt üst eden, 3 defa olimpiyat şampiyonu biri çıkar mı diye sorabilirsiniz.

Çıkıyor! Öyle mucize filan demeye de gerek yok. Mucize dersek bir daha yeni Naim'ler çıkmaz.

Peki nasıl oluyor da Kırcaali'deki, bu salondan kocaman bir Naim çıkıyor?

Sorunun cevabı ders kitaplarına girmesi gereken bir hikaye.

1970'li yıllarda bir köyde keşfeden usta ellerle, köklü bir disiplinle yoğuran, katı ama ispatlanmış metotları olan bir sistemle, çok güçlü bir anlamla büyüyen bir kahramanlık hikayesi onunkisi.

Bu üçlüden biri eksik olsa, o dört harfli küçük dev adam, bu denli iz bırakabilir miydi?

Bence, hayır!

Tarih 20 Eylül 1988. Şu anda 40 yaş üstünde olan kime sorsanız o güne ait bir hikayesi var. Kimimiz okuldan erken çıkmıştık, kimimiz babaannemizle televizyon başında dua ediyorduk, kimimiz Kanada'da zor geçen zamanlarımızda Naim'le umutlanmak istiyorduk…

Umutlandık da. Bazıları için ise o günün anlamı çok daha büyüktü.

11 yaşındaydım ve bir futbol takımında yer alıyordum. Çok yetenekli değildim, hoca beni maçlarda hep yedek bırakıyordu. Hocaya çokça sitem ediyordum, moralim de pek iyi değildi.

Antrenmandan sonra yolun kenarından arkadaşlarla eve dönerken yanımızdan geçen arabadan avazının çıktığı kadar bağıran bir ses:

“Naim, kazandııııı….”

O futbol takımında daha sonra ne olduğuna, ne yaptığıma ilişkin hiç bir anım yok. Ama yanımızdan geçen arabadaki o sesi hiç unutmuyorum.

Naim'in o gün yarışacağından haberim yoktu, ama o günden sonra bizim için hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

O sebeple, Naim bir sporcudan çok daha ötesi, 20 Eylül de bir günden çok fazlası.

Seul'e gittiğimde en çok zevk aldığım şey Lotte World Tower'ın 123. katına çıkıp uzun uzun Naim'in olimpiyat şampiyonu olduğu o salona bakmak oldu.

Naim'le sadece 1 defa karşılaştım. Çok kısa bir karşılaşma.

1984 yazında tatildeki otelimize halterciler de kamp için gelmişti. Antrenörü Enver Türkeli'nin babamla sohbet ettiklerini, Naim'i işaret ederek “Los Angeles olimpiyatlarına gitseydik, bu çocuk olimpiyat şampiyonuydu” deyişini hayal meyal anımsıyorum.

Ben 7, Naim 17 yaşında. Sonrası ise büyük bir hikaye.

İşte böyle. Faydasız tartışmaları bir kenara bırakalım ve Naim'den ilham alalım.

Naim'in mirası, Paris'teki milli sporcularımıza umut olsun...

Dr. Hüseyin Güler

По-късно в актовата зала, при топла и задушевна атмосфера, с широко участие на членовете на Управителния Съвет на дружеството се проведе ползотворен разговор.

Гостуващата делегация, обстойно запозна присъстващите с развоя на последните политически събития в България, а проф. д-р Емин Балкан от своя страна имаше възможността да разкаже за неразрешените проблеми на изселническата общност в Турция.

В края на деня, гостите от България, бяха приети и от Мустафа Бозбей, Кмет на Голяма Община Бурса.

Bunların önemli bir kısmının Bulgar isimli insanların olması çok dikkatimi çekti.

Bu kadar fazla Bulgar tarafından takip edilir olmak, belki de, gurur verici olabilirdi.

Ancak derin bir araştırma sonucu, beni şoke eden bir sonuç ortaya çıktı.

Bana arkadaşlık teklifinde bulunanların ekseriyeti, Bulgar ismi taşıyan Türklerdi...

Bu durum üzerine düşünürken yaşamış olduğum bir olay gözlerimin önünde yeniden canlandı.

1986 yılının kış aylarıydı.

Belene cehennem adasında baskı, şiddet, terör ve ağır yaşam şartları had safhadaydı.

Her ay, bu cehenneme bizleri gönderen DS elebaşları, nabız yoklamak, daha doğrusu canına tak deyip teslim olmak isteyenleri tespit etmek amacıyla adaya geliyorlardı.

Hiç unutmam, bu amaçla bizim ilimizden DS elebaşlarından Kazakov ve bir elemanı gelmişlerdi.

Bendenizi huzura çağırmışlardı. Bana birkaç soru yönelttikten sonra ve benim teslim olmaya asla niyetimin olmadığını anladıktan sonra şöyle demişti:

"Biz sizden ve sizden daha yaşlı nesillerden hiç bir şey beklemiyoruz. Siz, aldığınız ruhsal ve bedensel travmalar sonucu, bu dünyadan ayrılacaksınız. Sizin yerinize yeni nesiller gelecek. İşte bu yeni yetişen nesilleri biz öyle yetiştreceğiz ki, onlar hiçbir zaman onlara giydirdiğimiz Bulgarlık gömleğini çıkarmak istemeyecekler..."

O an kendi kendime, bu adam rüya görüyor, hayal görüyor demiştim.

Oysa hayal görenler bizler imişiz. Düşünebiliyor musunuz, bugün, 1984-1989 yılları arasında yaşanan o vahşeti, sadece Türk olduğumuz için bize yaşatılan acıları, insanlarımızın önemli bir bölümünün hiç umurunda bile değil...

Bu günkü durum tamamen bunu kanıtlıyor. Ne yazık ki, gelmiş olduğumuz nokta hiç iç açıcı değil.

Mesela, aileler çocuklarının ana dilde yazmayı ve okumayı öğrenememelerini hiç dert etmiyorlar...

Dört yıl önce, Tuna boyunda (Rusçuk ili) bazı Türk köylerini ziyaret etmiştim.

Ailelerin çoğunda anne babaların, çocuklarıyla ve kendi aralarında sadece Bulgarca konuştuklarına şahit olmuştum.

Geçenlerde bir yazıyı hem Türkçe, hem de Bulgarca olarak paylaşmıştım.

Türkçe olanı, bir günde 11, Bulgarcasını ise 296 gören ve "tıklayan" olmuştu.

Bu tür üzücü örnekler çoğaltılabilir.

Her geçen yılla, durum daha da vahim hal alıyor.

Bizim insanlarımızın, kendi Türklüğünden ve manevi değerlerinden hızla uzaklaştıkları, artık herkesin malumudur.

Buna kim veya kimler dur diyebilir?

Her şeyden önce yasal bazı önlemler alınmalıdır.

Türkçemiz, mutlaka, ama mutlaka, 1973 yılına kadar olduğu gibi, zorunlu dersler arasına alınmalıdır.

Bir hafta sonra Bulgaristan'da genel seçimler var.

Seçimlere giderken soydaşlarımızın oylarına talip olan çok siyasi parti var.

Ancak bunlardan hiç birisi Türk kardeşlerimizin ayaklar altına alınan azınlık hakları konusunda tek bir kelime söylemiyor...

İnsan, ister istemez kendine şu soruyu soruyor:

"Acaba, bütün siyasi partiler arasında Türk azınlığının, zamana yayarak yok etme anlaşması mı var?"

Böyle olmasaydı, Zorla Bulgarlaştırma Süreci'nin mimarları hiç bir ceza almadan kurtulabilirler midi?

Türkiye ile Bulgaristan arasında, Türkiye'deki göçmenlerle, Bulgarstan'daki Türkler arasında güya köprü görevi yaptıklarını iddia eden göçmen dernekleri, acaba bu konuların çözümü için neler yapıyorlar?

Bu günlerde, Bulgaristan'dan bol bol misafir karşılıyorlar.

Yukarda üzerinde durduğumuz konular hiç gündeme geldi mi?

Bulgaristan, bir avuç Bulgarın bulunduğu ülkelerde, kendilerine azınlık statüsü verilmesini sağladı.

Büyük bir etnik Türk topluluğu bulunan Bulgaristan, buna katiyen yanaşmıyor.

Neden, acaba?

Ahmet Yılmaz

" Günümüzde 6,5 milyonluk Bulgaristan nüfusunun 800 binini Bulgaristan Türkleri oluşturmasına rağmen, milli azınlık olarak kabul edilmemekteyiz.

Ana dilleri Türkçeyi konuşanlar, toplumda dışlanmakta. Türk isimli olanların, işe alım ve terfilerinde hala sıkıntılar devam etmektedir.

Zorunlu Türkçe eğitime izin verilmemektedir.

Zorla değiştirilen isimlerinin iadesini bir yasayla gerçekleştirilmesini ve Bulgar ismiyle kalmak isteyenlerin ise dilekçe vermesini yıllardır beklemekteyiz.

Kısacası:

İnsan Hakları Sözleşmesi'ni kabul eden Bulgaristan Cumhuriyeti'nin Bulgaristan'daki Türkler hakkındaki sorumluluklarını yerine getirmesini bekliyoruz.

Ulusal ve uluslararası anlaşmalardan doğan haklarını alabilmek için Bulgaristan Türkleri, birlik ve beraberlik içinde demokratik mücadelelerini devam ettirecektir.

Bu hususta, Balgöç genel merkezimiz de üzerine düşeni fazlasıyla yerine getirecektir..."

_____________________________________________________________

"Soydaşlarımızın büyük bölümü, kendi sorunlarıyla daha yakından ilgilenen HÖH'ü desteklemektedirler. Onlar parti temsilcilerini kendilerinin bir parçası gibi görürler. Bu nedenle bir Bulgar tarafından temsil edilme olasılığı, kendilerini rahatsız etmektedir.

Bazı durumlarda Türkçe konuşma gereği bulunmaktadır ve bu da partinin yönetim kadrolarında Türkçe konuşan siyasilerin bulunmasını elzem hale getirmektedir.

Umarım, HÖH'ün seçim komitesi, bu hassasiyeti de göz önünde bulundurarak bir karar verecektir..."

"Derneğimizin kuruluşundan 39 yıl geçti. Balgöç, Bulgaristan'daki Türklerin, komünist rejim esnasında ne kadar insanlık dışı çirkin muameleler gördüğünü ve Bulgaristan'da yaşayan kardeşlerimizin sorunlarını dile getirmek ve yaşananları bütün dünyaya duyurup çözüm yolları aramak için kurulmuştur.

Eskiden misyonumuz neyse, bugün de öyle olması gerekiyor.

Her ne kadar toplumsal heyecanımız kaybolmuş olsa da, bazı konularda hep beraber çözüm yolları bulmaya mecburuz.

1989 yılı zorunlu göçünden sonra kaç yıl geçti, bazı ağabeylerimiz, teyzelerimiz ve arkadaşlarımız vefat etti, bazılarımız memleketimiz Bulgaristan'a gidip geliyorlar, seçimlerde oy kullanıyorlar, emekli maaşlarını alıyorlar; fakat hala büyük bir çoğunluk zorunlu verilen Bulgar isimlerini kullanmaya devam ediyor.

Bulgaristan devletine baktığımızda, biz onlar için yasal düzenleme yapıp isimlerini geri verdik denmekte.

İsimlerini geri alanlar Türk, almayanlar ise Bulgar demeye getiriyorlar.

Hatta, Bursa'ya kilise ve Bulgar okulu açmayı öneriyorlar.

Bazıları, kendi sorunlarını unutup, burada öne çıkmaya çalışıyorlar.

Ana dilimiz Türkçenin çok önemli olduğunu bir kere daha hatırlatmak istiyorum.

Bir de çözüm bekleyen zorunlu Türkçe eğitim konusu var.

Geçen asrın doksanlı yıllarında, Bulgaristan'da yüz binden fazla Türk çocuğu ana dilinde eğitim görürken, bugün bu sayı üç binlere düşmüş durumda.

Muhatabımız olan devlet yetkilileri, biz bu konuda izin verdik; ama talep yok diyorlar; ama kendileri bazı Balkanlar ülkelerinde ( buna Türkiye'de dahil ) Bulgarca eğitim için yoğun çalışmalar yürütüyorlar.

Bulgaristan'da yaklaşık bir milyon Türk yaşamakta, Türkiye'de ise yaklaşık yarım milyon çifte vatandaşlığa sahip seçmen bulunmakta.

Bütün bunlara rağmen, Bulgarlar, hala Türk azınlığı ifadesini yasal olarak kullanmayıp ana dili Bulgarca olmayan topluluk deyimini tercih ediyorlar.

Son zamanlarda, uzun yıllardır iktidarda olsunlar diye destek verdiğimiz partideki bazı gelişmeler bizler rahatsız etmekte.

Aynı siyasi gücün bize gönderdiği bazı elçiler, oradaki etnik azınlığımızı Türk olarak değil de Bulgaristan Müslümanları olarak adlandırmamızı öneriyorlar...

Ben ve dava arkadaşlarım, bu tür olayların karşısında durmak zorundayız.

Bizim niyetimiz asla bölücülük yapmak değildir, tek dileğimiz, Bulgaristan'daki Türk asıllı kardeşlerimizin sadece birer birinci sınıf vatandaş yerine konmalarıdır.

Bir Bulgar etnosuna mensup kişinin HÖH'ün başına getirilmesi olayı bizleri bir hayli tedirgin etmekte.

Güya, bu yeni başkan, Türklerin yoğun olarak yaşadığı belediyelere parasal destek sağlayacakmış. Böyle bir şey olmaz...

İnşallah, yakında genel kurulları var ve bu yanlıştan dönerler.

Dönmezler ise, bizler de ona göre yeni politikalar üretiriz...

Bir de çağrım var:

Altı yüz yıldan fazla gururla Türk varlığımızın yaşattığımız Bulgaristan'da, toplum içinde asla ana dilimizi konuşmaktan çekinmeyin ve utanmayın. Bu bir gurur ve şeref meselesidir..."

Bu şehrimizin göçmen yoğunluğundan ziyade, çok farklı bir tarihi sihrin ötesinde cazibesi ve çekim gücü mevcut.

Geçen pazar, Ördekli Kültür Merkezi'nde, Koşukavaklılar Yöresi Kültür ve Dayanışma Derneği'nin kongresi tertiplendi.

Aslında, bu kültür merkezin yapısı eski bir Osmanlı hamamıdır.

Yapımına Yıldırım Bayezid döneminde başlanmış olup, Bursa'nın Timur Ordusu tarafından işgali nedeniyle yarım kalmıştır. Hamam, Çelebi Mehmed döneminde tamamlanmıştır. 1485'te Çandarlı İbrahim Paşa, hamamın duvarına bir çeşme yaptırmıştır. Uzun bir süre harap durumda olan yapı, 2006-2008 yılları arasında kültür merkezi işlevi verilerek, restore edilmiştir.

Yıldırım Bayezid, Çelebi Mehmed ve Çandarlı İbrahim Paşa gibi isimlerin yanı sıra, kim bilir bu ortamda daha nice yüce ecdadımızın temsilcileri bulunmuştur.

Sanki günümüzde bile burada Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucularının ayak sesleri duyulmakta, güneşin sızdığı mavi kubbelerde onların unutulmaz simalarını görmekteyiz...

Pazar günü ise büyük salonda, bizim Koşukavaklı hemşehrilerimiz yerlerini almışlardı. Bir nevi Rodoplar'ın kucağından kopup, şimdi buralarda Osmanlının ruhunu hissedebilmek de ayrı bir mutluluk ve özgürlük sayılır.

Farklıdır bizim o yörenin insanı, sevecen ve alçakgönüllüdür, Türklüğe ve Müslümanlığa bağımlılıkları aşikardır. Çalışkan ve güçlüdürler, "Taşı sıksa suyunu çıkarır" deyimi belki de onlar için söylenmiştir...

Bizim göçmen derneklerimiz, aslında birer tipik halk kuruluşudurlar ve bizim insanımız için çalışırlar.

Bunların bünyesinde sıradan vatandaşımız da yer alır, akademisyenlerimiz de yer edinir. Yönetim kurulu üyeleri için de aynı tanım geçerlidir.

Son zamanlarda, bir sürü dernek etkinliğinde bulundum, izlenimlerim taze, bunlar içerikleri dopdolu olan buluşma ve kucaklaşmalardı.

Cebellilerin yeni yıl buluşması muhteşemdi. Balgöç gecesi de sıcak bir atmosferde geçti. Rahmetli liderimiz Mümin Gençoğlu'nu anmak için hep beraber Emir Sultan Mezarlığı'na koştuk. Bu arada Eğridereliler, geleneksel gecesini düzenledi. Yine yoğun kalabalık ve kalpler popüler marşlar eşliğinde coştu.

Bir sözle göçmen camiası gerektiğinde, kenetlenip tek yürek olabiliyor, manevi anlamda ise, bu toplumun her ferdi birer gerçek Türkiye sevdalısıdır. Gerçi, ana vatanın yanı sıra memleketimizi de hiç unutmuyoruz. Oralarla da göbek bağımız var, her ne kadar baba ocağı külleri sönmüş olsa da...

Şimdi birileri çıkıp, diyeceklerdir ki:

"Arkadaş, ne güzel, kulağa hoş gelen şeyler söylüyorsun; ama bizim camianın bir takım çözüm bekleyen sıkıntıları var."

Evet, yöre derneklerimizin etkinliklerini gayet başarılı buluyorum ve özverili yöneticilerini takdir ediyorum; ama göçmen kuruluşu denince, ilk önce akıllara çözüm bekleyen toplumsal sorunlar geliyor, memleket insanımızın desteklenmesi ve sahiplenmesi çağrıştırılıyor.

Asla aciz ve zayıf bir toplum değiliz, zaten bundan dolayı bizlerden çekinenler bile var.

Çağdaş yüzümüz ve yönümüzle, yüksek eğitim seviyemizle ve tavizkarsız vatanperverzliğimizle, bizler gerçekten büyük başarılara imza atabiliriz. Önümüz ve ufkumuz açıktır...

Kendi aramızda, bizleri ileriye götürecek birlik ve beraberliği henüz sağlayamadığımız için, Türkiye'mize ve memleketimize bir hayli borçlu sayılırız.

Yöresel derneklerimiz, birer inkar edilemeyecek gerçektir; fakat büyük sorunlarımızı çözecek güce sahip değiller.

Bu derneklerimizi, bizim üst kuruluşlarımız tek bir çatı altına toplaması artık zaruri olmuştur. İşte o zaman bizim sesimiz Ankara'da veya Sofya'da daha güçlü bir şekilde duyulacaktır...

Mevcut federasyonlarımız ve konfederasyonlarımız var; ama nedense devlet erkanının her Bursa'ya gelişi esnasında mutlaka ve özellikle Balgöç yetkilileri ile görüşmesi ve onlara itibar etmesi, STK yapılanmamızda derin bir eksikliğin ve açığın olduğunun göstergesidir.

Balgöç'ün bir ispatlanmış gücü ve itibarı varsa, federasyonlar ve konfederasyonun çok daha güçlü ve verimli olmalısı gerekmiyor mu?

Koşukavak Yöresi Kültür ve Yardımlaşma Derneği, kongresinde Nejdet Atasoy'u yeni başkan olarak seçti.

On iki yıldır, bu görevi başarılı bir şekilde yürüten kişi ise Yılmaz Mutlu arkadaşımızdı, kendisini camiamız güler yüzü, sıcak kanlılığı ve gayet mütevazi kişiliği ile hatırlayacaktır.

Balgöç Başkanı Prof. Dr. Emin Balkan'ın, kongrede yaptığı konuşmanın kısaltılmış özetini ayrı bir şekilde dikkatinize sunacağız.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Şumnulu Tuncer Ali, geçen ay 47 yaşını doldurdu ve bütün çapkınlıklarından ötürü, hanımından özür diledi. Gönlünün sultanı ise ona alkolden vazgeçme tavsiyesinde bulundu.

Ülkesinin en sevilen sanatçıları arasında yer alan şarkıcının oğullar Fiki ve Emrah da artık babaları gibi birer başarılı çalga müzisyeni.

Başkent Sofya'nın gizemli gece kulüplerinde, edindiğim bir dedikoduya göre, geçenlerde Tüncer Ali, biraz yaramazlıkları ile ünlü küçük oğlu Emrah'a yarım milyon değerinde bir yeni ev almış.

Şarkıcı Valya ve Toni Storaro ikilisinin söylediği en son parça " Ah, be canım!" Bulgaristan'da top on listelerde çoktan birinci yere konmuş durumda.

Şimdi Bursa aleminde herkes şunu çok merak ediyor; acaba şarkıcı Vanya da göçmen panayırında gerdan kıracak mı...

Serpil Şenocak

В един шарен калейдоскоп се опитахме да съберем само една малка част от десетките хиляди изразени различни и противоречиви становища.

Любомир Неделчев

И марсианка да нарекат Нургюн, пак няма да измие срама на управляващите България! Защото я оставиха сама да се бори и да печели известност на Родината си! За мене тя е победител, независимо кой как я нарича или определя. Браво на момичето!

Guner Tahir

Dimitrinka Todorova - тотално бъркаш понятията, няма такова понятие като език на родината! Има официален език, в нашия случай - българския и майчин (роден) език, на който се говори в семейството ( майката и бащата) - езика, който пръв научава малкото дете - преди да тръгне на училище. Ще ти дам пример със себе си - моята баба е родена в Турция, тя освен 1-2 думи на български не говореше друг език, освен турския; майка ми беше с начално образование - тя знаеше няколко думи повече от баба ми на български, дядо знаеше донякъде и единствен баща ми беше учител и естествено го говореше много добре. Аз в семейна среда нямам спомен да сме говорили на български език и ако някой иска да ми втълпи, че родният ми език не е турския, просто ще го погледна със състрадание заради наивността и некомпетентността му!

Отговарям така, защото ми писна цял живот да играя ролята на учител по български език и да уча българите на родния им език! Да - бях такъв до лятото на 1989 г., но оттогава не съм. Всеки, който пише в интернет пространството е добре първо да си види текста и да го коригира, ако е необходимо! Ето и отговора на въпроса : разбира се, не всички мюсюлмани са етнически турци, както и не всички християни са българи - мисля, че това трябва да е ясно на всеки завършил поне началния курс на образование. Както и не всички говорещи турски език са турци, това реципрочно се отнася и за говорещите на български език, че не всички са българи

Айдън Ахмедов

Dessy Stoeva, хайде не ме карай да бъда още по краен, свят ще ти се завие,че още съм травмиран от възродителния процес! Да, пак повтарям, че Нюргюл ако се казваше Нели положението щеше да бъде съвсем друго,тогава Министерството на спорта щеше да се намеси!

Ивелин Желязков

Живея сред малцинства и прекрасно знам какви страхове се вкарват сред хората преди избори. На тях им е писнало да бъдат употребявани. Политиците искат гласовете им, но не им решават проблемите. Личи си, че предстоят местни избори и за съжаление Нургюл ще бъде употребена и за тях.

Fevzi Cheshli

Тези грешни обределения ги виждаме почти всеки ден... Защото повечето хора жестоко бъркат понятията гражданство и народност (етнос). Например: като се каже "българин", винаги и единствено се отнася за народност (етнически произход), а изобщо не става въпрос за гражданство. Така, че който живее и (или) роден в Бъргария се нарича български гражданин, а не българин. Защото не вкички, които са родени и живеят в България са от български произход. В случая, Нургюл е български гражданин от турски произход. И би трябваше в медиите да се споменава като "българската шахматистка", "българската девойка", "момичето от България" или "нашето момиче" и т.н., но не и "българката"...

Antoaneta Djoneva

Браво на Нургюл! С голямо достойнство и самообладание защити своята чест на шахматист от най-висша класа! Тя представи България сама и това е най-важното! Сега ще се снимат и приказват, но никой не може да я достигне! Браво,че имаме такива достойни младежи, които ни отсрамват пред света!

Zürfeddin Hacıoğlu

Ако Османската Империя имаше политика на”ислямизиране и потурчване,” то за 500 години в България нямаше да остане един християнин - българин, даже в Балканските страни нямаше да остане нито един християнин. Тоталитарния Живковски режим за няколко месеца смени имената на над 800 000 Турци, то Османската Империя за 500 години сигурно можеше да потурчи и ислямизира България...

Iliyan Mateev

Ejder Ejderoğlu Всички сме български граждани и има ли право някой да ни дели?

Ejder Ejderoğlu

Iliyan Mateev По конституция е така, но на практика нещата са съвсем други. 34 г. минаха и още не можете да възприемете и уважавате Турците в България, а чакате ние Турците пак да изпитваме страхопочитание, да се свиваме и да си мълчим, както преди 1989 г. на село, на тютюна и в оборите, минаха тия времена, нещата няма да се изопачават и да се налагат на ново, ето че и на Меди Демирев етническия "модел"не хвана дикиш. Или си Турчин или Българин, средно няма. Или си Християнин или Мюслюманин, средно няма. Обърнахте етноса и религията на джендърство...

Orhan Murad

Значи по-големи лицемери от тия няма! На всякъде тръбят: Българи в Албания, в Молдова, в Украйна, в Македония, в Гърция, в западните покрайнини, в Банат, в Малаазия, в Истамбул и на всякъде по света, но Турци в България не може да има. Е, как така? Ние пък не сме толкова безпаметни, за каквито ни имат и помним, какво са ни разказвали нашите претци...

Ivo Zlatanov

Чудесно интервю, прекрасна Нургюл, искрена и някак по детски директна! Великолепен английски между другото, а и ме жегна когато я попитаха, какво предстои за нея и тя каза, че не е сигурна и първо трябва да види как ще се прибере в къщи (цитирам по памет), златните ни деца не трябва да се притесняват как да се приберат в къщи…

Фейми Яшаров

Какво направи за Нургюл тази "малка България"! Изпратихте я сам самичка, и стигна до финал със съперничка, която е обслужвана от 20 човека персонал. За срам и позор сте...

Деян Росенов Димитров

Днешната Неделя -деня на Слънцето посвещавам на нашето момиче Нургюл Салимова, която пише история в света на шахмата, с която нашата малка България трябва да се гордее! И да, с такива новини искам да започвам всяка сутрин и защо никоя българска телевизия не отразява на живо партията шах за световната купа, а ни занимават с нелепи коментари на разни псевдополитици за политическата обстановка в България! Днес България е Нургюл Салимова и това е...

SORGULUYOR,

ARAŞTIRIYOR,

CEVAPLIYOR...

Sevgili Okuyucularımız! Son yıllarda Bulgaristan vatandaşlığı elde etmek, vize almak, pasaport çıkarmak ve vesaire durumlar gündemin ve sanal alemin baş köşesine oturmuş durumda. Bir çok kişi, bilgi edinmek için çabalıyor ve bir hayli resmi kuruma başvurmaya mecbur kalıyor. İleride, bu yeni köşemizde bizler de okuyucumuzu, benzer konularda doyurucu bir şekilde aydınlatmaya çalışacağız. Gerektiğinde konsolosluk ve bakanlık yetkililerine başvuracağız. Bu konulara hakim tecrübeli danışmanlar angaje edip sizleri bilgilendireceğiz. Sizleri ilgilendiren bütün konuları ve sorunları rahatlıkla bizimle paylaşabilirsiniz, şikayet ve temennilerinizi de iletebilirsiniz.

İşte sosyal medyadan değerlediğimiz bazı soru ve cevaplar:

Ş. Neven

- Konsolosluktan ilk defa Bulgaristan kimliği ve pasaportu almak için aracıyla mı, yoksa kendimiz mi randevu alabililiyoruz? Eğer kendimiz randevu alabiliyorsak, bunu nasıl yapabiliyoruz? İstenilen evrakları biliyorum: Doğum belgesi, adres kağıtı, şahitlerin kimlik fotokopisi, 3 adet fotoraf...

Güler Odabaşı

- consulatebg .eu konsolosluk sitesinden "zayevlenie" formunu dolduracaksınız. Forda sağ üstte pasaport ve kimlik işaretliyorsunuz. Birde başlarken Türkiye'de hangi konsolosluktan işlem yapacaksanız onu seçiyorsunuz. Formu doldurmayı bitirirken çıkan uin kodunu bir yere yazın lazım oluyor. Randevu, gün ve tarih seçiyorsunuz, size mail geliyor. Randevusuz kabul edilmiyor...

( "Bulgaristan Sofya Mülakat Haber Bilgi Paylaşımı" grubu )

Nazire Yıldız

- Eşimin bir sorusu var. Bulgaristan kimliğinin süresi yakında doluyor, benim ise vatandaşlık için Sofya'dan randevu almam gerekiyor. Ne yapmam lazım? Kırcaali'de işleri yürüten takipçi vardı; ama tam bilgi vermiyor bana. Bir de geriye dönük sağlık sigortası isteniyormus...

Saniye Sütlü

- İstanbul'dan randevu alıyoruz. Sofya'dan başka arkadaşlardan da rica edebilirsiniz. Evet, 3 yıl için artık mecburen sağlık sigortası ödemelisiniz. Sağlık sigortasının ücreti 1000 avroya yakın. Sigorta ödeme belgesi olmadan mülakata almıyorlar...

( "Saniye Sütlü Danışmanlık" grubu )

Tolga Keskin

- Babam, 1950'de Bulgaristan'dan gelmiş, oradaki ismi Mehmet'miş. Türkiye' ye girerken, ismi ve doğum tarihi değiştirilmiş. Şimdi Bulgaristan vatandaşlığı almak istiyor, ne yapmamız gerekiyor. Plevne'den doğum belgesi aldık; ancak doğum tarihini Türkiye'de düzeltmemiz istendi. Acaba, isimde mi düzeltilecek?

Hüseyin Güzelsoylu

- Muhacir olarak, Türkiye'ye gelenlerin doğum tarihlerinin düzeltilmesi için dava açmak gerekmiyor. Doğum apostilli, tercümeli doğum belgesi ile nüfus müdürlüğüne başvuru yapılarak doğum tarihinin düzeltilmesi talebinde bulunmak yeterli.

( "Bulgaristan Vatandaşlığı" grubu )

Turhan Karadayı

- BG vatandaşlığım var, TC plakalı aracımla Almaya'ya gideceğim; fakat bir sorunum var. Bg vatandaşlığımda ismim farklı çıkıyor, kendi ismim aynı; fakat soy isimlerim uymuyor. Aracım doğal olarak TC' deki soy ismime göre kayıtlı. Bugüne kadar Bulgaristan'a girişlerde hiç sorun yaşamadım, isim denklik belgesi vs istenmedi; ama acaba diğer sınırlarda sorun yaşarmıyım?

Nihat Özgür

- Size net olarak şu şekilde yardımcı olmaya çalışayım, benimde ismim sizin gibi farklı, hatta tamamen farklı. Ben Yunanistan, Arnavutluk, Makedonya, Kosova, Karadağ ve Romanya gibi ülkeleri ziyaret ettim ve sınır kapılarında hiç bir sorun yaşamadım. Araç, Türkiye'deki adıma kayıtlı. Yurt dışı çıkışlarımı Bulgaristan kimliğimle yaptım. Umarım sorunuza faydalı bir cevap olur.

( "Bulgara git" grubu )

Ersin Öztürk

- Çifte vatandaşım, sınırdan giriş çıkış yapmam gerekiyor, yürüyerek sınırı geçebilirmiyim? Arabayla geçmek istemiyorum...

Nisan Mutlu

- Kapıkule'den yasak, Dereköy'den geçebilirsiniz...

( "Bg haber ve esintileri" grubu )

Onun seviyesinde bir cevap vermeye meşrebimiz izin vermezdi.

Hak ettiği kelimeleri onun şahsına yöneltmek ve rencide etmek istemedim.

Bizlere yakışan cahille kavga etmek değil, cahili eğitmektir.

Öncelikle hatırlatarak başlayalım:

Bizler Tito'dan veya Jivkov'dan değil, Evlad-ı Fatihanlar'dan arta kalanlarız.

Balkan topraklarından arta kalan bizler; her insan gibi kadim kültürümüz ve tarihimizle iftihar etmekteyiz.

Erkan Bey'in arta kaldığı topluluk ise inatçılıkları, adaletleri ve Anadolu'ya bağlılıkları ile ünlü kadim Boşnak halkıdır.

Sayın Destici, Türk tarihi bilmediğiniz yaklaşımınızdan anlaşılıyor. Şunu öğrenmeniz gerekir: Yuso, Yusuf'un kısaltılmış halidir. Yusoviç soy ismi ise Yusufoğlu anlamına gelmektedir. Bu güzel soy ismi Türkiye Cumhuriyeti'nin akraba gördüğü topluluklardan birine mensubiyeti işaret etmektedir.

Destici'nin ifadelerinin Türklük ile bağdaştırılması ve Boşnaklara yakıştırılması kabul edilemez. Ne yazık ki, biz Evlad-ı Fatihanlar olarak bu nevi ayrıştırıcı söylemlere son yirmi yıl içerisinde bürokrat ve siyasilerden duymaya başladık. Kah “Suyun ötesi” dediler, kah “Selanik dönmesi” dediler. Bu ifadeleri kullananların kiminin kafasında fes, kiminin sırtında Diyanet cübbesi vardı. Rasim Ozan Kütahyalı'nın ağzından duyduğumuz edebe ve ahlaka aykırı kelimeleri unutamamışken, Mustafa Destici de bu kervana katılmıştır.

Tüm bu ifadelerin kaynağının aynı olması bir tesadüf değildir. Ne var ki; bu ayrımcı ifadelerin arkasındaki kin nasıl oldu da gurbet çilesi çeken vatandaşlarımıza ulaştı anlayamadık.

Ekmek parası kazanmak uğruna, el kapısında gurbet çilesi çeken; Solingen'de yakılan, okullarda hor görülen ve her gün İslamofobi ile yüz yüze gelen vatandaşlarımızın hangi sebeple ajan ilan edildiğini çözemedik.

“Almanya'da Türk, Türkiye'de Almancı” olarak ayrımcılığa uğrayan vatandaşlarımıza “ajan” yaftası yapıştıranlar, milliyetçiliğin savunucusu olamazlar.

Bu ittifak içerisinde herkesin bu çizgide olmadığına inanmak istiyoruz. Ancak bu durum, onların sessizliğine anlayış göstereceğimiz anlamına gelmiyor.

Diyor ya Alija İzzetbegoviç: “Ve her şey bittiğinde, hatırlayacağımız şey; düşmanlarımızın sözleri değil, dostlarımızın sessizliği olacaktır.”

Sessiz kalanları anlayamıyoruz; hele ki sessiz kalanlar arasında Boşnak siyasetçilerin yer almasını kabullenemiyoruz.

Bu konu siyaset üstü bir konudur. Aynı ittifakın içinde olup, sessiz Evlad-ı Fatihanlar'a Şeyh Edebali'nin sözlerini hatırlatıyoruz:

“Cahil ile dost olma; İlim bilmez, irfan bilmez, söz bilmez üzülürsün; Saygısızla dost olma; Usul bilmez, adap bilmez, sınır bilmez; üzülürsün.”

Sevginin kazanacağı, ayrımcılıkların biteceği, ötekisi olmayan bir toplum olacağımız günler yakındır.

Söz veriyorum; Balkanlar'a bahar gelecek.

Söz veriyorum: Rodoplar'da; Balkan Dağları'nda; Mavrovo'da yeniden sümbüller açacak.

Söz veriyorum; Kimse arkada kalmayacak.

Söz veriyorum; çünkü 13. Cumhurbaşkanımız Kemal Kılıçdaroğlu'nu tanıyorum, onun bizlere sözü var:

Biz doğru duracağız, eğri belasını bulacak...

Hasan Öztürk,

Bursa CHP Milletvekili Adayı

SORGULUYOR,

ARAŞTIRIYOR,

CEVAPLIYOR...

Sevgili Okuyucularımız!

Son yıllarda Bulgaristan vatandaşlığı elde etmek, vize almak, pasaport çıkarmak ve vesaire durumlar gündemin ve sanal alemin baş köşesine oturmuş durumda. Bir çok kişi, bilgi edinmek için çabalıyor ve bir hayli resmi kuruma başvurmaya mecbur kalıyor.

İleride, bu yeni köşemizde okuyucumuzu, benzer konularda doyurucu bir şekilde aydınlatmaya çalışacağız. Gerektiğinde konsolosluk ve bakanlık yetkililerine başvuracağız. Bu konulara hakim tecrübeli danışmanlar angaje edip sizleri bilgilendireceğiz.

Sizleri ilgilendiren bütün konuları ve sorunları rahatlıkla bizimle paylaşabilirsiniz, şikayet ve temennilerinizi de iletebilirsiniz.

İşte sosyal medyadan değerlediğimiz bazı soru ve cevaplar:

- 2.

Samet Yıldız

- Mülakatlar için sistem ne zaman açılır? Bilgisi olan var mı?

Serkan Göçer

- Sürekli sistemi takip etmelisiniz, biz de beklemedeyiz.

Sevdiye Cesur

- Bulgaristan oturum kartım var, Türkiye'deki pasaportumu yeniledim. Konsolosluğa veya başka bir yere bildirmek gerekiyor mu?

Ali Yıldırım

- Hiç bir yere bildirmenize gerek yok. Oturum kartınızı ve Türkiye pasaportunuzu gösterip sınırdan geçebilirsiniz.

Beyza Nur Uzun

- Dedem vefat etti, 1937 yılında Türkiye'ye göç etmiş. Tahmini Bulgaristan vatandaşlığı ne kadar zamanda alınır? Bulgaristan vatandaşlığı alınca, Türk vatandaşlığından vazgeçiliyor mu, ya da çifte vatandaş mı olunuyor?

Tamer Aksoy

- 1948,1949 ve 1950 yılının Kasım ayına kadar gelenler ancak vatandaş oluyor. Boşuna paranızı harcamayınız...

Nevzat Çavuşoğlu

- Dedeniz,1937 yılında nereden Türkiye'ye göç etmiş? Eğer, Romanya topraklarından göç etmişse, 3. kuşak olabiliyor. Bulgaristan için zor...

Selahiddin Osman

- Oturum izni ile 3 yıldır Bulgaristan'da kalıyorum. Yeşil pasaportumun süresi dolmak üzere, Türkiye'de yeni pasaportlar, ancak 3 ayda çıkıyormuş, ama bu kadar süre işim gereği, Türkiye'de beklemem mümkün değil. Bu nedenle Burgaz Konsolosluğu'ndan çıkartsam olur mu? Ne yapmalıyım, hangi evrakları hazırlamam gerekiyor? Bilgisi olanlar yardımcı olabilir mi?

Aslı Tok

- Geçen yaz çip krizi vardı, o yüzden gecikiyordu, şimdi düzeldi. Yeni pasaportunuz bir haftada çıkar.

Rügzan Semerci

- Türkiye'de yeşil pasaportun suresi dolduğunda, yenisi için muraacaattan 1 hafta sonra yenisi kargoyla adrese geliyor. Konsoloslukta yenileme çok daha uzun surede olur.

Yılmaz Etem Efe

- Türkiye'ye gidip gelmeye uğraşmayınız, oradaki konsolosluğa başvurunuz ve 15 günde yeni pasaportunu alırsınız...

Berkay Şener

- Babamın dedesi, şu an Bulgaristan toprağı olan Dobriç, Kableshkovo ( Paşaballı ) köyünde, 1895 yılında doğma. 1937 yılında Çorlu'ya göç etmiş. Elimde sadece dedemin tabiiyet beyannamesi var. Romanya vatandaşlığı başvurusu için nasıl bir yol izlemeliyim?

Halit Cinar

- Dedeniz, Romanya dönemi doğdu ise onun doğum belgesini, ya da dedenizin babasının askerlik veya evlilik belgesini arayabilirsiniz. Dedenizin babası üçüncü kuşak olduğu için biraz durum sıkıntılı.

Melda Karacam Duman

- Romanya gruplarına üye olup, dosyalar bölümünde yeni başlayanlar için anlatımlar var...

Şefika Kılıç

- Ben, 1968 yılında turist olarak geldim; ama çifte vatandaş olamadım. Müracaat etik, aracı firmalar paramı aldılar; fakat mülakattan sonra dosyam yok oldu...

Aydin Mehmetoğlu

- Ben de bir şey sormak istiyorum. Eşi sadece Türk vatandaşı olanların eşleri neden eşi Bulgaristan vatandaşiyken vatandaş olamıyorlar? Bir de bununla ilgili bir araştırma yapın ve bizi bilgilendirin...

Hikmet Zafer

1951 yılı göçmenleri vatandaşlık alıyorlar,1968 yılında gelenler ise alamıyormuş diye şikayetler var. Doğrusu nedir, bilgilendirilsek memnun olurum...

Madem ki, burayı beğenmiyorsunuz, gidin orasını görün, isterseniz kalın, istemiyorsanız, buyurun, geri dönün! Ve bu Anavatan zırvalarına artık bir son verin denmişti o gün…

Gece gündüz resim çektirmek ve pasaport çıkartmak için banklarda bekledik, uyuduk, uyandık ve o çok arzu edilen kırmızı pasaportlara kavuştuk.

Hiç tereddüt etmeden, yok pahasına bütün ev eşyamızı sattık; eski püskü otomobillere yepyeni otomobillerimizi takas ettik; çarptık kapıları ve arkamıza hiç bakmadan bile yollara düştük.

Bu yolculuk, bizim için hayatımızın kaçınılmaz fırsatıydı!

Annelerimizin bizleri küçükken uyuturken söylediği sözler gerçek oluyordu:

"Bir gün mutlaka ana vatanımız Türkiye'ye gideceğiz!”

Ve gittik! Her şeyi göze alarak uzun bir yolculuğa koyulduk.

Ana vatana dört elle sarıldık, o da bizi sardı sarmaladı ve sahip çıktı.

Yıllarca görmediğimiz akrabalarımıza, anne baba, kardeşlerimize ve Anadolulu soydaşlarımıza kavuştuk.

Bundan daha büyük bir mutluluk olabilir mi?

İyi ki, oldu! İyi ki, göç ettik!

İyi ki ,çocuklarımızı Bulgara daha ziyade ezdirmedik ve ikinci sınıf vatandaş olarak kabul edilmedikleri ana vatanımızda yetiştirdik...

İyi ki, trenden iner inmez toprağı ve bayrağı öptük!

Ve bizim yerimiz burası dedik!

Burası!

Leyla ÖNER

Fotoğraf: Süleyman AKMAN

Yazının müelifi Eşref Rodoplu,dertli mi dertli; fakat Mustafa Karadayı'nın böyle bir derdi yok.

Yalnız onun mu derdi yok? Hayır!

Bütün HÖH (DPS) Merkez Kurulu üyelerin de, milletvekillerinin de böyle bir dertleri yok, kimsenin umurunda bile değil.

Onlar için kendi çıkarları daha önemli. Törenlerde ve etkinliklerde; boş ve çarpıcı sözlerle halkın zamanını tüketerek güncel hayatını sömürüyorlar ve sonra da kendi rahatlarına bakıyorlar.

Türk azınlığın, dil ve kültürünün gelişiminle ilgili söz ettiklerini hiç duydunuz mu?

Duyamazsınız! Çünkü, bu elimizden alınmış haklarımızın geri iadesi için yılmadan mücadele etmek gerekir.

Bu sorun, halledilene dek toplumun gündeminden asla düşmemelidir. Sürekli devlet organlarının (Meclisin, Cumhurbaşkanlığının, Bakanlar Kurulunun vb.); radyo, televizyon ve gazetelerin gündeminde olmalı.

Avrupa Birliği ülkelerinde bu sorunla ilgili araştırmalar yapılmalı.

Gerekirse AB Parlamentosu meşgul edilmeli; oradaki milletvekillerimiz bu sorunu gündemde tutmalı.

Aslında bu konulara şimdiye dek çözüm bulunabilirdi, ama bulmuyorlar işte; çünkü T. Jivkov rejiminin asimilasyon politikasının devamcısı ve hizmetçisidirler...

Çünkü onları seçen toplum önünde; sorumluluk duyguları yok.

Maalesef!

Mehmed BEYTULLAH,

Eski Milletvekili

Yılın bilançosu hepimiz için çok ağır oldu.

Her gün aldığımız ölüm haberleri ile sarsıldık.

Asabımız, huzurumuz ve ekonomimiz bozuldu.

İnşallah, yeni 2021 yılında birazcık daha mutlu bir yaşantımız olur!

Bütün okuyucularımın yeni yılını kutluyorum!

Bugün, yıl için yazdıklarıma bir göz attım ve dikkatinize bazı kısa metinler sunuyorum...

14.01.2020

... Söyleyin, efendim, Bursa - Filibe uçak seferleri ne zaman başlıyor? İşte bunun cevabını henüz kimse veremiyor, fakat Bulgaristan ve Bursa medyaları son günlerde, bu güzergahta yeni başlayacak uçak seferleri haberini tam sayfa ve boy boy fotograflar eşliğinde yansıtmakta. Güya, iş insanlarımız tarafından çok büyük ilgi duyuluyormuş. Sanacaksınız ki, Filibe ovasına onlarca Bursalı sanayici fabrika bacası dikmiş veya dikmek üzere... Fabrikatörlerin zaten özel uçakları var ama bizim yüzbinleri ifade eden göçmen milletinin böyle bir uçak seferinden gerçekten büyük gereksinimi bulunmakta. Şimdi otobüslerde 8 -10 saat süren otobüs yolculuğunda pestil olmaktan ne zaman kurtulacağız?...

01.02.2020

... Sayın Mevlüt Çavuşoğlu'nun verimli Bulgaristan ziyaretini takip ettim. Ayrıntıları medyalar yazdı ve çizdi. Dışişleri Bakanımız, başkent Sofya'da bir sürü resmi temaslarda bulundu ama benim aklım fikrim bir mevzuya takıldı kaldı. Geçenlerde memlekette yaşayan tecrübeli bir gazetecinin, çalıştığı belediyede işine son verildi. Bu olay kimsenin dikkatini çekmedi. Artık o arkadaş, akşamları evine ekmek götüremiyor. Evinin ışıkları söndü, ailesini derin bir hüzün kapladı... Görevinden neden mi alındı? Sadece yalaka ve yandaş gazetecilik yapmadığı için. Kovulan o gazeteci dışında, Mustafa Karadayı'ya Türkan Çeşme'de neden AK Parti milletvekilleri yok sorusunu başka kimse soramıyordu..

28.03.2020

...Hafta içinde, başka bir husus daha dikkatimi çekti. Son dönemde buradaki müftülük sisteminin genel sekreterleri sırasıyla bayağı garip adamlar çıktı. Birincisi; Hristiyan bir Bulgardı ve doğal olarak azılı bir milliyetçi olarak bilinirdi, şimdilerde sözde "patriyotik" medyalarda, salyalar akıtarak, sadece anamızı bellemekle uğraşmakta... İkincisi; Giyim kuşam yerindeydi, jöleli perçemi dahil. Geçen gün, müftülükte çalışan bir görevliye, o fiyakalı gencin akıbetini sordum. Aldığım cevap kısa ve netti; " Teröristti, kendisi!" Hiç afalamadım değil ama ikinci sorumu patlattım; "Din kardeşim, o zaman bu Amerikan ödenekli hainlerin ne işi vardı burada, hani bunların maaşlarını Türkiye Cumhuriyeti ödüyordu?" Şık takım elbiseli ve kırmızı ipek kravatlı müftülük görevlisi koşar adım benden uzaklaşmayı yeğledi ...

09.04.2020

... Tuna'da at sularken boylu poslu akıncı, kavak dallarına konan kuşlara, heybesinden el sallıyordu büyük dedem. Asırlar gelip geçti, akıncı torunlarına çeşitli hain tuzaklar kuruldu. Dağ başında veya yol dönemeçlerinde kim vurduya gitti nice ömürler. Nice kudretli yiğit oğlan, nice selvi boylu dilber amansızca ve teker teker katledildi. Günahsız kuzuların kanı oluk oluk akıtıldı. Sabah tenhasında otağımız basıldı, ocağımız söndürüldü. İhtiyarlarımızın göz yaşı hiç kurumadı, beşikteki bebek bile susturuldu. At izinin it izine karıştığı alaca karanlıklarda, ölümü kuşanmış beklerken, pusuya yatmış zalimlerden hiç korkmadık. Bizim dirimizden, adımızdan ve kanımızdan hep korktular...

18.05.2020

... Kalpler kana boyanırken, 1 000 370 özgürlük çiçeği yeniden açtı. Zalimin demir uçlu copları, delikanlıların kırılan kemikleri, ince belli kızların koparılan kalın belikleri, cop izlerinden akan oluk oluk sımsıcak kırmızı kan, alelacele kesilen kuzuların sıcak derisine sarılan yara bere içindeki bedenler birbirine karıştı… 19 Mayıs, Saatçi Ömer'in Sofya'da ölüm hücresinde devleştiği andır, Hüsniye ablanın Mestanlı'da tankı durdurduğu gündür, Cebelli Avni'nin bayrak oluşudur, Paniş'in sırtında taşıdığı büyük yaradır, Rasim'in Belene'de çizdiği karakalem portredir…

11.06.2020

... Gündeme dair notlarıma bakılırsa, yakın zamanda Peevski veya onun işaret ettiği birisi başbakan olabilir. Herifin önü adeta kesilemiyor, parasının gücüne inanmış bir kere ve önüne gelen herkesi, her makamı ve her mevkii satın alabiliyor. Dozer gibi ezip geçtiğinden, herkesi susturabiliyor ve korkutuyor. Halbuki düne kadar çulsuzun tekiydi, bugünkü finansal gücü ise tanıdık mafyavari odakların sayesinde eldi edinildi. Bir sözle devletin ve halkın parasını açıkça çaldılar bu yavuz hırsızlar... Peevski ve onun gibilerini sahneden indirilmeden, Bulgaristan'daki Türkleri de iyi günler beklemiyor. Peevski, şimdi Türklerin lideri konumunda, ayrıca bütün Bulgaristan toplumu için bir tehdit unsuru olmaya devam ediyor. Bugün Peevski'nin diktatı altında siyaset yapmaya mecbur kılınıyoruz...

11.07.2020

... Bugün Rosenets limanı bir anda toz duman içinde karıştı ve tanıdık senaryolar sayesinde, kendimizi yeni bir etnik kavganın eşiğinde bulduk. Her zaman olduğu gibi, Bulgaristan'daki bütün "olumsuzlukların arkasında yine Türkler duruyor." Yeniden onlar "suçu ve günahlı!" Otuz yıldır, bu beyaz şapkalar sayesinde bizlere işte bu imaj kazandırıldı, fakat bir sözle, asıl bunun suçluları ise bizim arkamızda gizlenen yavuz hırsızlardır... Artık cümle alem anladı ki, neden derin devlet maskesi altında gizlenen bir avuç elemanın elinde, nasıl yıllar boyu birer sessiz piyon gibi vahşice kullanılmaktayız...

10.08. 2020

... Sadece birkaç hafta öncesi Otmanli sahilinde, NSO'nun mutra kılıklı subayları nasıl da gaddarca böbürlenip ülkenin milli bayrağını bile bir paçavra bezi gibi tenha bir köşeye fırlattılar. Bu subay bozuntularına, sanki kendilerini bir milli sembolden daha üstün görmeleri için adeta aşılanmışlardı. Halbuki, bir Türk asıllı kardeşimiz, aynı bayrağı bu şekilde fırlatmış olsaydı, bunun kavgası en az daha beş asır boyu sürüp giderdi... Hele bir de bizimgillerden dayılanan ve gözü dönmüş bir tip vardı, özel mülkiyete tecavüz var diye, avaz avaz sesi çıktığı kadar bağırmayı bir türlü abes görmüyordu. Hasan Çavuş'un Kırcaalileri ise devletin limanına yaklaşan büyükçe bir tekneye tekme sallıyorlardı, hem de araçtaki vatandaşlara küfür etmekten hiç çekinmeden...

17.09. 2020

...

Gün geçmiyor, birileri çıkıyor ve sarf ettiği zehir zemberek sözleriyle göçmen camiasının kanına fena şekilde dokunuyor ve tamamen konsantrasyonunu bozuyor. Bu saatten sonra, gerçekten bunun ana sebebini açıklık getirmeliyiz ve buna bir son vermeliyiz. Bu güruha kaşı sert bir bicimde mücadele etmeliyiz. Hatta, hiç çekinmeden yetkili devlet birimlerini devreye sokmalıyız, çünkü ortada bir aktif ayrıştırma, kin, nefret, çatışma ve yabancılaştırma cabası gözükmekte...

22.10.2020

... Geçen asrın başına döndüğümüzde, birkaç zanaatkar Vrangacı ( Smolyan'nın Petkovo köyünden gelen Bulgarlar ) hariç, Kırcaali şehrinde, hemen hemen tek Bulgar yaşamamaktaydı. Sıçanlıların istilası ise henüz başlamamıştır. İlk gelenlerin aç karınlarını, yine bizim yerli Türkler doyurmuştur... O dönemde Kırcaali ve çevresinde sadece temiz Türk köyleri bulunmaktaydı. O zaman soruyoruz, 21 Ekim 1912'de, Bulgar Ordusu ve takibindeki soyguncu çeteciler, yerel Türk ahalisini kimden ve neden "kurtarmışlardır"? Türkleri Türklerden mi kurtarmış veya koparmış oluyorlar? Evet, kesinlikle yeni bir devlet kurulmuş ve ona bu bölgenin toprakları dahil edilmiş ama Türkler kesinlikle kimseden kurtarılmamıştır...

20.11.2020

...Kırcaali'den bilgiç bir arkadaşım sürekli bana mesajlar atar durur. Bugün ise bayağı efkarlı bir şekilde biraz insanların suskunluğundan dert yandı. Güya bizim toplumun artık ne sesi çıkıyormuş, ne de duyuluyormuş, kendisine göre, artık insanımız çok korkar ve çaresiz olmuş. Bireyselliğin gelişmediği bir asosyal azınlık toplumuna dönüştüğümüzü belirtmeyi de unutmadı. Dahası eleştirilmek, reddedilmek ve onaylanmamak korkusu ileri boyutlara ulaşmış. Bu korku nedenini örneklemesini istediğimde ise, şunları yazdı: "Bak kardeşim, halkın aciz durumu ortada, her gün Batı Avrupa'dan bir gencimizin korona virüsünden dolayı ölüsü getiriliyor memlekete. Kimse çıkıp da sormuyor: - Bunca gencimiz, neden acı dolu gurbet yollarına düştü?...

15.12.2020

... Sadece diplomatik dilde söylenmiş bir nezaket mesajı ulaştı elinize ama nedense ülkedeki siyasi harman bir anda alevlendi. Şimdi neden bunca tedirgin oluyorsunuz ki? Yıllar boyu milleti darmadağın edeceksiniz, soykırıma uğratacaksınız, ülkeden kovacaksınız, şimdi kalkıp Türkiye'den medet umacaksınız... Artık Türkiye realitesini göz ardı edemezsiniz. Peevski'nin medyalarına göre, güya Tayip Erdoğan, Bulgaristan'daki Türkleri bir anda yeniden konsolide etmiş ve aralarındaki bölüşmeye son noktayı koymuş... Ayrıca, Ahmet Doğan ile yürütülen savaş kaybedilmiş... Yapmayın beyler! Neler sayıklıyorsunuz siz? Bizim toplumda artık eğitim görmemiş bireyler kalmadı. Kendi kendinize gelin güvey olmayınız ve kimseyi böyle bariz şekilde kandırmaya kalkışmayınız!...

Mümin TOPÇU

Yani kamu malına zarar vererek hırsızlık yapıyorlar. Bu hamleleri Kırcaalili bir sakin tarafından fotograflanmış ve şimdi bizimkiler mahkeme kapılarında sürünebilir, hatta, mahkümiyet bile alabilir...

Ayrıca, şimdi gazete sayfalarında Bulgar milliyetçilerin ağzında hepimiz sakız olduk. Bir bakarmısınız şu utanç verici başlığa;

"Göçmenler, Kırcaali'nin merkezinde tretuvar karesi hırsızlığı yapıyorlar."

Buradan işlenmiş bir hırsızlığı asla tasvip edemeyiz.

Araba bagajına doldurulan karolar herhalde İstanbul'a götürülmedi.

Belki de, Salifler'de bir çamurlu sokağa döşenecekler, ya da ileride köydeki villanın barbeküsünün önünü süsleyecekler.

Bilemezsin, belki de hırsızlıkla suçlanan göçmenler, karoların ücretini ödemiş de olabilirler, ya da izin almıştırlar. Hatta, göçmen bile olmayıp sürekli bu şehirde oturanlar olabilirler...

Bu konu üzerine hemen Kırcaali temsilcimiz Bora Tamer ile görüştük. Aldığımız yorum kısa ve çok netti;

"Aga, bu kaldırım karolarından herkes beş on tane alıp evine götürüyor, fakat bizim İstanbullu bırçetler abartmış ve bütün arabayı doldurmuşlar. Bir de, 34 plakayla yapmasınlar bunu ba..."

Zaten işin püf noktası da işte burada.

Sevgili, kardeşim, gidip Bulgaristan'da hırsızlık yapmayacaksın!

Mümin TOPÇU